جمهوري اسلامي ايران را براي استقرار عدالت و حفظ محيط زيست جهاني تشريح و تبيين كرد.

    به گزارش خبرگزاري ها، محمود احمدي نژاد در اجلاس تغييرات آب و هوا در دانمارك گفت: دولتمردان

 آمريكايي و دوستانشان ضمن تاكيد بر توسعه توليد سوخت فسيلي، با روش هاي زورمدارانه از

گسترش فناوري هاي جديد در استفاده از منابع انرژي هاي تجديد شونده و پاك ممانعت مي كنند.

    رئيس جمهور در اين نشست 7 پيشنهاد و راهكار براي كاهش و كنترل آلودگي و جلوگيري از تخريب

محيط زيست در جهان ارائه و از جمله پيشنهاد كرد كه سال 2011 به عنوان «سال اصلاح الگوي مصرف و

كاهش آلودگي در جهان» اعلام و براي توسعه فرهنگ قناعت انساني برنامه ريزي شود.

    پيشنهاد ديگر ايران كه از سوي احمدي نژاد در اين اجلاس مطرح شد، اين بود كه كشورهاي صنعتي

 جهان تعهدات بين المللي را در خصوص مسائل زيست محيطي بپذيرند و الزام پرداخت جريمه به

كشورهاي خسارت ديده پيش بيني و اعلام شود.احمدي نژاد در سخنان خود، هزينه هاي ميلياردي

براي جنگ افغانستان و عراق را مورد اشاره قرار داد و با بيان اين كه بيش از 250 ميليارد دلار در

لشكركشي به افغانستان و حدود يك هزار ميليارد دلار در جنگ عراق هزينه شده است، اظهار كرد: آيا

بهتر نيست بخشي از اعتبارات نظامي برخي كشورها به ارتقاي رفاه مردم و كاهش آلودگي ها

اختصاص يابد؟رئيس جمهور همچنين بر رفع نگاه انحصارطلبانه در حوزه فناوري هاي نوين جهت متنوع

كردن منابع انرژي و استفاده از منابع پاك مانند باد، خورشيد، امواج دريا، حرارت زمين و انرژي هسته اي

 تاكيد كرد.

    احمدي نژاد در ادامه به ايجاد صندوق تسهيلات جهاني محيط زيست جهت تامين بودجه مورد نياز نيز

 اشاره كرد.رئيس جمهور در حاشيه اجلاس كپنهاگ با مسوولان برخي سازمان ها وكشورها از جمله

عبدالله سالم البدري، دبيركل اوپك ، عبدالله گل رئيس جمهور تركيه ، لي هسين لونگ نخست وزير

سنگاپور و پاپاندرئو نخست وزير يونان ديدار و گفتگو كرد .

منبع: جام جم شماره 2738

 شهر شيراز تبديل به پارك تفريحي مي شود.

شهزاد رونق زاده مديرعامل سازمان پارك هاوفضاي سبز شهرداري شيراز اظهار داشت: عمليات اجرايي

 احداث پارك تفريحي بر پشت بام پاركينگ هاي طبقاتي طالقاني و هدايت از اوايل زمستان سال جاري

 آغاز مي شود.

وي با بيان اينكه دغدغه رسيدن به سرانه فضاي سبز در شهرهاي شلوغ همواره متوليان را به سمت

 استفاده بهينه از تمام پتانسيل هاي موجود در شهر هدايت مي كند، گفت: هر چند مجموعه شهرداري

 براي ارتقاي سرانه فضاي سبز شهروندان شيرازي به ارتفاعات اطراف نيز روي آورده است و از آن

استفاده مي كند، اما ايجاد فضاهايي در نقاط مركزي و پر ترافيك و محل هاي مسكوني كه تاثير بيشتري

 بر شرايط زيست محيطي افراد دارند را در دستور كارخود قرار داده است كه دراين مورد استفاده از باغ

هاي پشت بامي، ايجاد فضاي سبز در سطح شيب دار، توسعه فضاي سبز عمودي و پارك هاي پشت

بامي ، باغ هاي پشت بامي و ديوارهاي سبز به صورت فراگير برنامه ريزي مي شود.

    وي تصريح كرد: سازمان پارك ها و فضاي سبز شهرداري شيراز اقدام به تهيه شرح خدمات اخذ مشاور

در اين زمينه كرد كه پس از تصويب شوراي اسلامي شيراز با جمع آوري اطلاعات ازاقليم هاي مشابه در

جهان، براي ايجاد فضاهاي سبز پشت بامي درمجتمع هاي مسكوني، اداري، خدماتي و تجاري تلاش

مي كند.
    مديرعامل سازمان پارك ها و فضاي سبزشهرداري شيراز اضافه كرد: طراحي سازه مناسب با وزن روف

 گاردن و مسائل ايزولاسيون ساختمان ها، تامين آب و استفاده مجدد از زه آبها از جمله مسائل قابل

 توجه در اجراي اين طرح است كه بايد با آينده نگري در طراحي ساختمان هاي در دست ساخت در نظر

گرفته شود.

    وي افزود: همچنين استفاده از مصالح سبك و تركيبات خاكي مناسب كه قسمت اعظم آن را مواد آلي

 شامل بقاياي گياهي (تفاله چاي، شيرين بيان، ريشه مك و كود برگ و ...) تشكيل مي دهند، از ديگر

طرح هاي در دست مطالعه و آزمايش است.

 در پنجمین روز از اجلاس تغییرات اقلیمی کپنهاگ، پیش نویسی مطرح شد که در آن

۲5 میلیارد دلار برای حفظ و نگهداری از جنگل های گرمسیری اختصاص می یابد. این

 دومین اعتبار دلاری بود که در روز پنجم در مورد آن رایزنی می شد. این در حالی

است که در همین روز سران دو کشور فرانسه و انگلستان اعلام کردند اتحادیه اروپا

 سالانه کمکی 3 میلیارد دلاری برای مقابله با تاثیر تغییرات اقلیمی و نیز محدود کردن

 انتشار گازهای گلخانه ای به کشورهای در حال توسعه می کنند که البته مخالفت

بسیاری از اعضای اتحادیه اروپا را در پی داشت.

 به نقل از پایگاه اطلاع رسانی اجلاس کپنهاگ، در پایان هفته جاری در کنفرانس تغییرات اقلیمی، یک سند جهانی برای محافظت از جنگل ها و نیز محدود کردن انتشار گازهای گلخانه ای، پیچیده خواهد شد.

تیم مذاکره کننده اتحادیه اروپا در حال تهیه پیش نویسی هستند که 25 میلیارد دلار برای حفاظت از جنگل های گرمسیری به 10 کشور شامل این جنگل ها اختصاص یابد. در همین راستا، «استیو شوارتزمن»، مدیر سند جنگل های گرمسیری در نیویورک گفت که این می تواند گامی بلند در حفظ و حراست از این جنگل ها باشد.

برزیل، کنگو (جمهوری دموکراتیک)، پرو، اندونزی، کلمبیا، گینه، ونزوئلا، بولیوی، مکزیک و سورینا از کشورهایی هستند که جنگل های انبوه گرمسیری جهان در آن قرار دارند. این کشورها جملگی از کشورهای در حال توسعه هستند.

مطرح شدن بحث جنگل ها در اجلاس کپنهاگ از آن رو اهمیت دارد که درختان می توانند درصد بالایی از گازهای گلخانه ای را جذب کنند. به گفته کارشناسان محیط زیست، در هنگام فتوسنتز، درختان، دی اکسید کربن و سایر گازهای سمی هوا را جذب می کنند. هر هکتار جنگل خوب، به طور متوسط سالانه 2.5 تن اکسیژن تولید و 3 تن دی اکسید کربن جذب می کنند. این است که گفته می شود نابودی جنگل ها دلیل انتشار سالانه یک پنجم انتشار گازهای گلخانه ای در جهان است.

اما این برنامه در صدد آن است که به سرمایه گذاران ارائه شود و دست آنها را برای به دست آوردن اعتبار برای حفظ و نگهداری درختان باز بگذارند.

برخی از دانشمندان آمریکایی معتقدند حفاظت از جنگل ها می تواند ارزان تر از فرآیندی باشد که انتشار گازهای گلخانه ای را محدود می کند.

به هر حال باید توجه داشت که ضمانتی وجود ندارد این پیش نویس توسط کشورهای حاضر در اجلاس پذیرفته شود. این تردید از آن جا می آید که نمایندگان مذاکره کننده چهار روز گذشته را بدون پذیرفتن یک پیش نویس طرح برای 10 میلیارد دلار کمک  به کشورهای در حال توسعه گذرانده اند.

اما پیشنهاد این پیش نویس در حالی اتفاق می افتد که چند روز پیش از آغاز کنفرانس تغییرات اقلیمی یک گروه حقوق بشری در مورد نابودی جنگل های گرمسیری در اندونزی هشدار داده و توجه کشورهای جهان را به وضع مدیریت این جنگل ها جلب کرده بود. 

 
منبع: isdle.ir/news

 از زمانی که مسئله گرمایش زمین و مقوله تغییر اقلیم پیش آمد تا زمان حاضر ، این بحث با فراز و

نشیب بسیاری روبرو بوده است . ابتدا در بسیاری مناطق جهان تردیدهایی در مورد بروز آن مطرح گردید

اما اکنون باگذشت چند سال دیگر بحثها از سوی اینکه تغییر اقلیم صورت گرفته یا خیر ، به سمت عواقب

 و نتایج آن در قسمتهای مختلف زمین و روشهای جلوگیری از آن سوق پیدا کرده است. اساساً سیستم

 اقلیم در سطح کره زمین مقوله پیچیده ای است و تغییرات کنونی شناخت آنرا دشوارتر ساخته است.

شاید بتوان گفت پیامد مشترک تغییر اقلیم برای مناطق مختلف جهان  بیش از هر چیز بروز آنومالی

است . بروز بارشهای خارج از قاعده، بروز خشکی های خارج از قاعده و یا تکرر وقایع اقلیمی که در

گذشته نادر بوده اند و تغییر در دوره بازگشت آنها دیده می شود. گرم شدن کلی کره زمین اکنون دیگر

جایی را برای شک نگذاشته و روندی است که به سادگی قابل اندازه گیری بوده و مورد توافق است.

عوامل بروز گرمایش زمین نیز عمدتاً شناخته شده و موضوعات آن کمتر مورد جدل است، اما آنچه موجب

جدل اصلی است عدم مسئولیت پذیری جهانی است. برخی از بزرگترین آلوده کنندگان محیط زیست و

عاملان گرمایش جهانی هنوز از امضای قراردادهای مقابله با این موضوع طفره می روند. و حتی در

قسمتهای دیگری از جهان اقتصادهایی هستند که تازه حرکت خود را با شتاب به سمت مسیری آغاز

کرده اند که جهان سرمایه داری چندین دهه پیش شروع کرده و موجب تخریب روز افزون محیط زیست

می گردد.برای نمونه کشور چین با رشدی قابل توجه در اقتصاد بزرگ خود و با چنین جمعیتی می تواند

مخاطره ای عمده را برای محیط زیست جهانی ایجاد کند و بسیاری کشورهای دیگر در حال رشد نیز در

تصمیم گیری برای الگوی برخورد با محیط زیست با چنین موضوعی روبرو هستند. سود کلانی که

شرکتهای بزرگ نفتی در حال حاضر می برند و شرکت هایی که عمدتاً منافع این تجارت پرسود را نصیب

 خود می سازند هنوز به قدر کافی مجال کار به علاقمندان انرژی های سالم نمی دهد. اقتصاد سرمایه

 داری با محوریت قرار دادن سود برای صاحبان سرمایه ( و سود به معنی پولی آن )  ، تا آنجایی که

مباحث محیط زیست و مقوله گرمایش جهانی با سود آن در تضاد نباشد مخالفتی با آن ندارد ، اما آنجا

که احساس شود منافعش در خطر قرار می گیرد ، همه چیز را زیر سؤال می برد.

   به نظر می رسد زمان آن فرا رسیده است که مردم در سراسر جهان با هر اهرمی که در دست دارند

( که البته این اهرم ها در کشورهای دارای  دموکراسی بیشتر و در حکومتهای اقتدارگرا کمتر است)،

برای جلو گیری از گرمایش زمین کاری کنند. این اقدامات می تواند از آگاهی رسانی به تصمیم گیران

وبرنامه ریزان کشورها تا تک تک اقشار جامعه باشد. زمانی که این آگاهی ها به خواست جمعی مردم

تبدیل گردد دولتها نیز ناچار به سرنهادن به این خواسته ها هستند و صاحبان سرمایه نیز ناچار به تغییر

رویه و کنار آمدن با شرایط جدید می گردند.

وقتی به دو موضوع « تغییر اقلیم » و « جنگ » در قرن حاضر نگاه می کنیم ، موضوعی که از لابلای

 حجم عظیم گفته ها و ناگفته هایی که در این خصوص جلوه می نماید ، وجه اشتراک عوامل ایجاد

کننده این مسائل است. سیستم بهره برداری بی حد وحصر از منابع ، از هر نوع و به هر شکل در

 خدمت سود بیشتر برای صاحبان سرمایه و صاحبان قدرت بدون توجه به مبانی محیط زیست بدون

 توجه به حقوق جامعه بشری که مالکان منابع و مواهب طبیعی هستند. اما آگاهی روز افزون

مردم جهان و شناخت روز افزون مردم جهان نسبت به یکدیگر موجب تفاهم و همدلی بیشتر بین

 مردم جهان در فاصله های دور و نزدیک می گردد. عصر مدرن با گسترش اطلاعات و تحقق دهکده

جهانی کمتر فضایی برای تاخت و تاز سوء استفاده گران از پول و قدرت فراهم می کند .

ازبین رفتن فقر مادی و فقر اطلاعاتی در قرن بیست ویکم مردم جامعه بشری را به هم نزدیک

می کند و چالش های قرن اخیر را به فرصتهایی برای زندگی بهتر جامعه جهانی می کند.

hr-mمنبع: hr-vojdani.blogfa.com

توسط دو دوچرخه سوار انجام می شود:

                                      عبور از زیستگاه به یغما رفته یوزپلنگ آسیایی

سبزپرس- گروه بین الملل: با وجود اینکه تلاش شده بود تا تعهد به کاهش انتشار گازهای گلخانه ای در بیانیه پایانی اجلاس دو روزه سازمان همکاری های آسیا و اقیانوسیه (APEC) در سنگاپور آورده شود، اما در نهایت این بند به بیانیه نهایی راه نیافت.

   به گزارش سبزپرس، شبکه های خبری دیروز از نشست دو روزه سنگاپور خبر دادند که بیانیه نهایی عمدتاً بر پایه «موازینی برای ترغیب سیاست های پایدار رشد اقتصادی» تنظیم شده است.
   فعالان محیط زیست در جهان معتقد بودند که حضور باراک اوباما در این نشست به عنوان میهمان و همچنین فاصله کوتاه مانده تا اجلاس جهانی کپنهاگ درباره تغییرات اقلیمی، بیانیه نهایی نشست سنگاپور مفادی درباره گازهای گلخانه ای داشته باشد.
   در این نشست، اوباما به همراه هو جین تائو رییس جمهوری چین، اجلاس کپنهاگ را آغازی بر روند مذاکرات دانستند نه پایان مذاکرات. با این وجود پس از گفت و گوی دو روزه، رهبران اَپک قول دادند تا «حصول نتیجه ای جاه طلبانه» در اجلاس کپنهاگ تلاش کنند.
   پیش از برگزاری نشست سنگاپور، تلاش شده بود تا در بیانیه نهایی، تعهد به کاهش تولید گازهای گلخانه ای تا سال 2050 گنجانده شود اما رهبران حاضر در نشست درباره آن به توافق نرسیدند.

                                                   شنبه ۲۳ آبان ماه ۸۸

                      مراسم افتتاحیه نمایشگاه با هدف معرفی و شناساندن تالاب میقان

جناب آقای فرزاد کرمی

 پیمایش غار منحصر به فرد پراو را به شما تبریک میگوییم و آرزوی موفقیت روزافزونتان، در این عرصه را داریم.

 این پیمایش بهانه ای شد برای معرفی غار پراو برای علاقه مندان ...

غار پراو همواره به عنوان شاخص غارنوردی فنی در ایران مطرح بوده است. پیمایش کامل یا قسمتی از غارپراو، توان غارنورد را در یک ارزیابی کلی محک می زند و همانند یک گواهی است در کارنامه او که ارائه ی آن نشانگر سطح خاصی از توان فنی می باشد.

• موقعیت غار پراو

 غار پراو در استان کرمانشاهان و در 12 کیلومتری شمال شرقی شهر کرمانشاه واقع است. این غار در کوه پراو با ارتفاع 3357متر از سطح دریا و در میدان جنوبی قله کوه پراو قرار دارد. غار پراو اولین بار توسط غارنوردان انگلیسی در سال های 1350 و 1351 مورد بازدید قرار گرفت و ایشان درجه سختی D5را برای آن تعیین نمودند که این درجه احتمالاً بالاترین درجه سختی در غارنوردی است.

غار پراو در زمان کشف، یازدهمین غار عمیق جهان بود اما با کشف غارهای عمیق تر، این رتبه تاکنون به پایین تر از 200 تنزل پیدا کرده است. هر ساله غارنوردان انگلیسی سمیناری تحت عنوان غار پراو برگزار می کنند و کمک های مالی به نام حساب غار پراو واریز می شود. توجه به این نکته که جان میدلتون و دیوید جادسون سرپرستان انگلیسی در سال های 1350 و 1351 با تلاش قابل ستایشی این سمینارها را پی گرفته اند تنها بیانگر یک واقعیت است، آن هم معرفی سختی ها و مشکلات این غار منحصر به فرد.

•  دشواری های غار پراو

 الف)-صعود زمانی که غارنورد از دهانه نفوذ برنامه خود را به انتهای غار آغاز میکند در ارتفاع 3050 متری از سطح دریا قرار دارد و پس از تلاش های شبانه روزی و مبارزه با بیخوابی و سرمای طاقت فرسای غار و عبور از تنگناهای سخت به انتهای غار می رسد و از نظر طولی 1454 متر و از نظر عمق 5/ 752 متر را پشت سر نهاده است و خود را به ارتفاع 2297 متری رسانده است. کم کردن ارتفاع برای غارنورد به نسبت بالا آمدن مطبوع و راحت است. فرود از چاه ها و چاهک ها که تعداد آنها به 278 عدد می رسد، گرچه انرژی غارنورد را می گیرد اما شوق و اشتیاق و کنجکاوی او را بر می انگیزد. غارنورد اصلاً متوجه راه بازگشت نیست و زمانی که به انتهای غار می رسد تازه در می یابد که این راه سخت و دشوار را در آب و هوای سردش باید برگردد و با صعودی دوگانه مواجه می شود.

• صعود ارتفاعی

 در بازگشت از ارتفاع 2297 متری انتهای غار به ارتفاع 3050 متری دهانه، ارتفاع قابل ملاحظه ای باید صعود شود و ریه ی غارنورد باید در انطباق و هم هوایی قرار گیرد، که همراه با افزایش ضربان قلب و تعداد تنفس می باشد.

• صعود فیزیکی

 دومین عامل از صعود دوگانه، صعود غارنورد از 278 چاه و چاهک به صورت مصنوعی است. او باید از 26 چاه با یومار صعود کند که بیش از 400 متر را بالا می آید و 5/357متر را از چاهک ها صعود طبیعی می کند که توام با تلاشی مضاعف است. به همین دلایل است که لحظه ی بازگشت از انتهای غار، تازه اول کار بوده و فعالیت سخت آغاز می شود.

• سختی مسیر

 در همان آغاز ورود به غار تخته سنگ های کوچک و بزرگ و لغزنده مثل یک پرتگاه در سر راه و مسیر غارنورد قرار گرفته و عبور از آنها احتیاط فراوانی را طلب می کند. عبور از مسیرهای تنگ و عذاب آور به عرض 30 تا 50 سانتیمتر در حالت های مختلف ایستاده، نشسته و سینه خیز، وجود آب در کف مسیر و فرود از چاه های آبشاری که بدن و لباس ها را خیس می کند از دشواری های آن است. مشکل دیگر غار پراو، آب و هوای بسیار سرد است که شرایط تخلیه ی انرژی غارنورد را فراهم می سازد .

•  آب و هوای سرد

 یکی از مشکلات غار پراو آب بسیار سرد غار است که دمای آن یک تا چهار درجه بالای صفر است. در تابستان ها که شرایط پیمایش غار فراهم است گرمای محیط در بیرون غار و نفوذ این هوای گرم به یخچال های حفره ای و سطوح زیرین زمین موجب می گردد که در سطوح عمقی میدان پراو یخ ها ذوب شده و آب با دمای صفر یا یک درجه از منفذ ها و مسیر های مختلف روانه مجرای داخلی غار شود. سرمای آب داخل غار از چاه سوم تا انتهای غار یک تا سه درجه بالای صفر است و هوای داخل غار نیز از ده درجه فراتر نمی رود، هم چنین با عبور آب سرد ذوب شده از یخ ها، سقف، دیواره و کف مسیر نیز سرد می شوند که دست زدن به آنها مانند تماس با یخ است.

سرمای غار از چاه 16 به بعد به اوج خود می رسد و چاه 18 اوج سرما را دارا می باشد، بدین گونه است که می توان غار پراو را مانند یک یخچال طبیعی دانست.

• چاه ها، چاهک ها و پرتگاه ها

یکی از مشکلات غار، عبور از چاه ها، چاهک ها و پرتگاه ها است که باید با طناب از آنها عبور کرد. عمق چاه ها از 7 متر آغاز و تا 42 متر که بلندترین آنها می باشد ادامه می یابد که به صورت فنی و با استفاده از طناب و ابزار فنی (فرود و صعود) امکان پذیر است. از چاه 19 تا چاه 24 مسیری پر از چاهک های کوتاه و بلند و پیوسته وجود دارد که به سی و نه پله مشهور است. تعداد چاهک ها در این مسیر 171 عدد می باشد و سایر مسیرها نیز تعداد 81 عدد چاهک دارد که همراه با 26 چاه بلند، جمعاً 278 چاه و چاهک از نیم متر تا 42 متر وجود دارد.

در عبور از چاه 14 به سمت کمپ 15 مسیری است موسوم به تراورس لغزنده. در این قسمت بدنه غار به شدت گل آلود و لغزنده است و شکافی بلند ظاهر می گردد که باید به سمت بالا تراورس شود تا به کمپ 15 رسید در ادامه پس از فرود چاه 15 غارنورد در لبه پرتگاهی به نام آرواره های جهنمی قرار می گیرد که باید به صورت پا گستری مسیر را به سمت سقف طی کند و آنگاه با عبور از دو سوراخ و سپس فرودی 15 متری به ابتدای چاه 16 برسد.

 "چاه های سوم(اروئیکا: نام سمفونی سوم بتهوون است که تیم انگلیسی آن را بر چاه سوم پراو نهاده اند و وجه تسمیه ی آن، صدای ملایم و آهنگین چک چک قطره های آب و پژواکشان در فضای وسیع این چاه است.)، هشتم،دهم(بند پوتین)، چهاردهم(آوازه خوان:به راستی یکی از پدیده های شگفت انگیز ایران است، چون در تمام مدت شبانه روز گویی یک گروه کر مدام همخوانی می کنند، و یک نفر به تنهایی پاسخ می دهد. با وجودی که این صدا ناشی از طنین ریزش آبشار کوچکی در فضای بزرگ بالای سر آن است.)، چاه شانزدهم(مادر چاه)، چاه هجدهم و چاه بیست و چهارم"، زیباترین چاه های غار هستند، با مشخصات بدیع و مخصوص به خودشان. همچنین مجموعه چکیده و چکنده های عظیم آبشار زرین (چاه اول)، کوروش(چاه دوم)، تالار مسجد (چاه پنجم)، آرواره های جهنم(چاه پانزدهم)و دخمه ی سقاخانه (بین چاه 24 و 25) نیز از زیبایی های ویژه غار پراو می باشند.

مطالعه ی ژئولوژیک غار پراو نشان می دهد که از زمان پیدایش آن تاکنون، شرایط آب و هوایی گوناگونی حاکم بوده است که به شکل وضعیت کنونی آن، منجر شده است. اندازه و عمق چاه ها و نقاط مختلف نشانگر آن است که جریان هایی با شدت های مختلف در آن روان بوده است.

منبع: گاهنامه داخلی انجمن کوهنوردان ایران (ویژه نامه غار پراو – شماره12 )

  RSS